08:45. ’s Ochtends ben ik al voor de wekker wakker. Dat is bij mij een zeldzaamheid en ook Annemieke ondervindt de gevolgen daarvan. Zij kan nog een uurtje langer blijven liggen maar al mijn gestuiter en energie onderbreken uiteindelijk ook haar slaap. Ik ben uitgelaten als een klein kind dat een dagje naar een pretpark gaat. Het is vrijdag 27 maart 2009. Het begin van de Hooggeëerd Publiek - tour!
09:15. Snel mijn bed uitgespringen en koffie maken. De zon schijnt mijn kamer binnen en ik zie vanuit mijn raam de mensen van - en naar de stad lopen. Met mn bijbel en mijn kop koffie neem ik even een momentje rust. Even niet alleen bedenken wat de dag voor mij betekent, maar juist wat de dag voor God betekent. Ik besluit met psalm 23. De Heer is mijn Herder. Een psalm die spreekt van dankbaarheid en dat is precies het gevoel dat ik nu al bij deze dag heb!
10:15. Vervolgens een lekkere cd aangezet, mijn spullen gepakt en om 11:00 bij Leon in de auto gesprongen, onderweg naar Drachten. Als we als band op een vrijdag moeten spelen dan vertrekken we (bijna) altijd ’s ochtends heel vroeg. Dat is om de spits te vermijden maar ook om wat tijd met elkaar door te brengen zonder dat het direct om muziek maken gaat. In dit geval zijn we gaan zwemmen in Drachten. In het zwembad kom ik erachter dat ik niet de enige ben die zo uitgelaten als een kind is. Ook de andere bandleden zijn hyper. Na het zwemmen nog even het centrum van Drachten in waarbij Daniëlle onmiddellijk wilde beginnen met shoppen. Ik snap nog steeds niet alles van vrouwen want ze gaat op zoek naar een wit bloesje en komt terug met een zomerjas. En dan is het tijd om richting de zaal te gaan.
16:00. We zijn ruim op tijd aanwezig op locatie en terwijl de band van Kees Kraayenoord opbouwt en soundcheckt doen wij backstage nog een potje boerenbridge. Ik ben daarin zo fanatiek dat ik moet oppassen dat ik mijn stem niet schor scheeuw. Uiteindelijk verlies ik hopeloos en ben ik blij als we moeten stoppen om te soundchecken. Vanaf dat moment leef je ik in een soort roes. Na het soundchecken eten we met alle bands en de crew. Daarna terug naar de kleedkamer om mijn podiumkleding aan te trekken en vervolgens naar de grote backstage-ruimte voor de opening van de tour. Kees leest iets voor en vertelt zijn verhaal bij Hooggeëerd Publiek. Daarna nemen we de tijd om te bidden en aan het einde worden André van Zyl, mijn bandje en ikzelf gevraagd om in het midden van de ruimte te gaan staan. De crew en Kees met de band komen om ons heen staan en zegenen ons. Dat is voor mij een heel indrukwekkend moment. Het gevoel dat het hele team niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk om je heen staat is onbeschrijvelijk. Als het gebed is afgesloten trekken we ons met de band terug in onze eigen kleedkamer. We hebben daar ons eigen, nu al legendarische, bandmoment waarbij in dit geval Rutger iets met ons deelt.
19:45. Nog een kwartier te gaan. Ik haal mijn geluidskastje op bij de monitormixer en sluit mijn oortjes aan op het monitorsysteem. Ik begin backstage te ijsberen en zing nog een beetje in. Rutger, Leon, Jeroen en Daniëlle zingen samen nog wat stukjes door en ik sluit me af voor de buitenwereld. Als Kees het podium oploopt om ons aan te kondigen draai ik mijn oortjes aan en focus ik me op wat gaat komen.
20:00. Ik loop het podium op en de zaal ontploft! Wat een energie! Ik zie aan de bandleden dat ze ontspannen op het podium staan en zoek nog even oogcontact met ze. Dan beginnen we met ‘Hooggeëerd Publiek.’ En vanaf dat moment weet ik niet meer zo goed wat er is gebeurd. Het voelt alsof er geen podium is en wij als bandje, samen met de zaal, gewoon zingen over ons leven, God, vreugde en verdriet. Heel natuurlijk. Niet geforceerd.
21:05. Kees komt het podium oplopen en ons af te kondigen en de band en ik lopen af. We zijn door het dolle heen. Een geweldige zaal vol prachtige mensen in combinatie met een avondje heerlijk muziek maken brengt zoveel energie boven! Ik loop door naar de cd stand waar ik de hele pauze bezig ben om met mensen te praten, handtekeningen te zetten en foto’s te maken. Daar geniet ik altijd enorm van!
21:45. Wordt door mijn manager weggehaald bij de cd-stand want Kees Kraayenoord begint zijn deel van de avond. Ik zit met het bandje ergens achter in de zaal en we luisteren, zingen mee en genieten na. André van Zyl verrast mij en de rest van de aanwezigen ook, zo te horen. Hij staat daar gewoon helemaal zichzelf te zijn en is lekker aan het zingen. Mooi om te zien! Na vier liedjes van André pakt Kees het weer over en neemt de zaal mee op de ´Kees manier.´ U weet wel wat ik bedoel als u ooit bij een concert van hem bent geweest.
23:00. Voor de verandering stopt Kees precies op tijd! Dit keer samen met Kees en André achter de cd tafel en dat is nog een stuk leuker dan zo alleen in de pauze. De gesprekken met mensen duren deze keer iets langer want de avond is afgelopen en iedereen heeft iets meer tijd. Ik hoor indrukwekkende verhalen, lachwekkende verhalen en mocht zelfs handtekeningen op schoenen zetten! Normaal laat ik niet over me heen lopen maar in dit geval dus wel :-)!
0:00. Vertrek uit Drachten met de hele band. Iedereen is doodop maar erg voldaan. Nadat we drie keer de verleiding van een grote gele M hebben weerstaan komen we allemaal veilig thuis. Slapen kan ik nog lang niet en ik bel Kees nog even op om te vragen hoe hij de avond beleefd heeft. Altijd goed om elkaar nog even in de rust te spreken. Daarna duik ik mijn bed in. Dag 1 van de tour zit erop. Nog vijf te gaan.
Mensen die erbij waren in Drachten: Bedankt! Ik heb van jullie genoten!
Grace, Love and Rock n Roll,
jullie matthijn
In het begin van 2006 stap ik uit de bus in Lisserbroek. Ik ken het plaatsje niet en de mensen die er wonen niet, op één iemand na. Die iemand is Kees Kraayenoord. Toen nog mét haar (zie foto!). Mijn rugtas vol met ideeën voor liedjes en mijn hoofd vol met mogelijke routes naar zijn huis. Als ik er uiteindelijk ben aangekomen nemen we samen plaats achter de piano in de woonkamer.
