Matthijn Buwalda

Mijn oude Volvo staat weer in te sneeuwen op zijn parkeerplaats. De gitaar ligt weer op zijn plek, de optreedkleren liggen half op - en half in de wasmand, mijn jas hangt aan de kapstok, de deur is op slot en mijn sokken liggen op de verwarming te drogen. Het is half vier ’s nachts en ik ben net thuis van het laatste kersttour concert.

Nog nooit eerder heb ik een kersttour gedaan. Ik heb geen kerst-cd en eigenlijk heb ik niks met kerst. Ondanks dat alles stem ik er toch mee in om deel te nemen aan de kersttour. De reden? Ik ben erg benieuwd naar hoe dit ongeorganiseerde clubje mensen zal functioneren als ze samen twee weekenden gaan touren. En dus trek ik, samen met een keurkorps aan andere muzikanten, geluidsmensen, lichtmensen, zangers en een kinderkoor door Nederland onder de noemer ‘Komt Allen Tezamen.’ Onze eerste touravond is in Wezep. Als ik de kleedkamer binnenkom staan er zes vrouwen. Vijf zijn volwassen en één is een tiener. Het verschil wordt mij echter niet duidelijk op het moment dat ze een filmpje beginnen op te nemen waarbij ze allemaal zichzelf én hun jurk voorstellen. Als enige man in de ruimte kijk ik vol verbazing toe. Ik kijk naar mijn kledingzak. Ik denk dat het wel goed is wat ik heb uitgekozen. Nou ja, ik. Eigenlijk samen met Annemieke. Het gegiechel houdt intussen al langer aan dan de gemiddelde man aankan, dus ik maak me uit de voeten. Op naar het podium. Op naar het eerste optreden.

En na dat optreden groei ik langzaam ‘in de tour.’ Van Wezep naar Leeuwarden, en van Zeist naar Alphen aan den Rijn om te eindigen in mijn woonplaats Utrecht. Tijdens het laatste tourweekend laat de Heer overigens nog even goed zien Wie er de Baas is en gooit Hij menig draaiboek in de war door een vrachtlading sneeuw over ons land uit te storten. Zojuist ben ik, dwars door die dikke laag sneeuw, naar huis gereden. Mijn gemiddelde snelheid lag laag genoeg om even rustig na te denken en dus heb ik onderweg al veel nagedacht over deze kersttour.

Ik bewaar mooie herinneringen aan deze tour. Ik heb het voorrecht gehad om veel te leren van de ervaren mannen en vrouwen waarmee ik mocht touren. Ik ben onder de indruk van de inzet van de Kids Crew en van de manier waarop die kids zo’n concertreeks beleven. Ik heb genoten van de band die mee op tour is gegaan. Ik heb genoten van de after-party die eigenlijk elke touravond wel bij iemand thuis plaats vond. Ik voel me gelukkig, want door zo’n tour besef ik weer dat ik collega’s heb. Ik werk tenslotte voor dezelfde Baas. En die ploeg collega’s is, door alle verscheidenheid, zo mooi! Ik mocht optrekken met een unieke, prachtige club mensen. Eigenlijk zijn het allemaal egoïstische redenen om terug te kijken op een geslaagde tour. Ik kan me maar één reden bedenken die niet egoïstisch is en dat is dat het gewoon goed is om met een groep mensen op te trekken. Ik heb niet zo veel met kerst, maar wel iets met mensen.

En hier, ’s avonds laat achter de laptop, bedenk ik me dat dit het is. Je hoeft helemaal niks te hebben met kerst om iets te hebben aan kerst. Misschien heeft God ook wel niks met kerst. Maar Hij heeft wel wat met mensen en dat is de reden dat er überhaupt een kerstfeest is.

Fijne kerst en een prachtig 2010!